Εδώ είναι κάτι που δεν είχα επισκεφθεί ακόμα στην πρώτη μου επίσκεψη στην Μπανγκόκ. Ένας ντόπιος ταϊλανδός φίλος που είχα γνωρίσει στο διαδίκτυο μας συμβούλευσε να δώσουμε προσοχή και σε αυτή την αγορά. Αποδείχθηκε ότι η αγορά του Σαββατοκύριακου Chatucak είναι η μεγαλύτερη και πιο ποικιλόμορφη στον κόσμο με πάνω από 200.000 επισκέπτες ανά Σαββατοκύριακο. Η αγορά έχει πάνω από 15.000 πάγκους που χωρίζονται σε 27 τμήματα. Στην αγορά μπορείτε να βρείτε όχι μόνο τα πάντα, αλλά σίγουρα και πολλά πράγματα που δεν είχατε σκεφτεί ποτέ και σχεδόν ποτέ δεν είχατε ψάξει. Πραγματικά κάτι εντυπωσιακό και δεν μετανιώσαμε καθόλου που το ακούσαμε. Μετά από αυτή την παρουσίαση της μάρκας, ας ξαναδούμε την εμπειρία μας εκεί. Φυσικά, επιβιβαστήκαμε στο κύριο μεταφορικό μέσο για την παραμονή μας στην Μπανγκόκ, το αεροπορικό τρένο. Πριν ακόμα κατέβουμε από αυτό, κοιτάζοντας πάνω από το κεφάλι μας αποκαλύφθηκε κάτι τόσο απέραντο όσο και το διάστημα, ένα πλήθος ανθρώπων που σφύζουν από ζωή με παραγεμισμένες τσάντες. Λοιπόν, εμείς ήμασταν ήδη εκεί και αναμειχθήκαμε με το πλήθος, και το ενδιαφέρον μας για το τι ακριβώς ήταν προς πώληση ήταν τεράστιο. Σχεδιάσαμε ένα γρήγορο σχέδιο για όλη τη βόλτα που είχαμε μπροστά μας, ώστε να μη χάσουμε τίποτα, και το ψάξιμο άρχισε. Αφού καταλάβαμε ένα τμήμα της αγοράς με μια ανάσα, είχαμε εντοπίσει μερικά σημεία που πουλούσαν πειράγματα φαγητού και οι σκέψεις μας ήταν κυρίως σε αυτά. Το πρώτο πράγμα που αγοράσαμε ετοιμάστηκε κάπως έτσι - ένας ντόπιος πωλητής έκοψε μια καρύδα σε φέτες με έναν κόφτη και πρώτα μας σέρβιρε το νόστιμο γάλα του μέσα στην κρούστα και στη συνέχεια τη γέμισε με ένα παγωτό με υπέροχη γεύση. Μια τόσο ενδιαφέρουσα διαδικασία που αναρωτηθήκαμε αν θα έπρεπε να βγάλουμε πρώτα φωτογραφία ή να δοκιμάσουμε πρώτα; Με κάποιο τρόπο τα καταφέραμε, ο ένας από εμάς έβγαζε φωτογραφίες, ο άλλος κρατούσε τις κρούστες, και μετά αποσυνδεθήκαμε για λίγο από τις σκέψεις της αγοράς και καταναλώσαμε γλυκά το αποτέλεσμα αυτού που είδαμε. Λίγα λεπτά αργότερα συνεχίσαμε τη βόλτα μας γύρω από τους αμέτρητους πάγκους, ο καθένας από τους οποίους μας προσκαλούσε να αγοράσουμε κάτι ως αναμνηστικό. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες για το τι πουλούσαν εκεί γιατί δεν θα έχω χρόνο να τα απαριθμήσω όλα, υποθέστε ότι είχαν τα πάντα. Ναι, θα ρωτήσετε πιθανώς αν αγοράσαμε κάτι για να το πάρουμε πίσω στη Βουλγαρία; Η απάντηση είναι ναι. Ή τουλάχιστον έτσι το προσεγγίσαμε στην αρχή, και θα μάθετε τι συνέβη αργότερα στην ιστορία.