We pakten onze koffers, trots op het feit dat we tijdens het winterseizoen in Europa naar de kust aan de andere kant van de wereld gingen. Teenslippers, dat was het belangrijkste dat als eerste in onze koffer ging, wat ons in extase bracht. We waren al op de luchthaven van Sofia, de hoofdstad van Bulgarije, waar we nog steeds wonen. We hadden een lange vlucht met Aeroflot, met een aansluiting via Moskou. We landden in de Russische hoofdstad in unieke sneeuw en kou, maar wie let daar op als we de golven al konden horen. De lange vlucht verliep als een droom en we landden levend en wel en vreselijk moe in Bangkok. De eerste sensatie was zowel opwindend als een cocktail van gemengde gevoelens. We werden begroet door grote hitte, ongelooflijk lawaai en rumoer, een vreemde geur in de lucht en een file die op deze dag waarschijnlijk kandidaat was voor de geschiedenis in lengte en duur in de taxi op weg naar het hotel. We bereikten de locatie die we zochten, half aangepast aan de lokale realiteit. Ik zeg half, want de taxirit leek langer dan de vluchten, en we zagen zoveel vanuit de ramen dat het was alsof we al jaren in Bangkok woonden. Onze eerste opdracht was om elk een douche te nemen en op krachten te komen met een paar uur slaap voordat we aan ons eerste avontuur op Thaise bodem begonnen. Maar wat een slaap. We werden nauwelijks wakker met het nare gevoel dat we de dag van ons leven hadden gemist. Zo bleek, want we gingen naar buiten toen het al zes uur lokale tijd was, bijna donker. We aten Tom Yam soep... de vertakking en verder weten we niet meer, met Singha bier en wat rijst met wat erin uit de zeevruchtenwereld. Tja, zo wordt het leven geleefd, en toen zuchtten we.