Het gevoel voor ons beiden was geweldig en erg opwindend. Ik kan me voorstellen wat er door het hoofd van onze ouders ging. Goed gekleed voor het winterseizoen in Bulgarije gingen we op weg naar de luchthaven van Sofia. Daar groeide zoals altijd de opwinding, vooral toen we in de rij stonden voor de balie van Qatar Airways en op het scherm erboven ... Bangkok stond. Ik beken dat zelfs terwijl ik dit verhaal schrijf en wenste dat ik daar was. Bijna 5 uur later waren we op de luchthaven van Doha, maar deze keer, in tegenstelling tot mijn tweede reis, met de perfecte logistiek van slechts een tussenstop van 2 uur. Tijd genoeg om van het uitzicht op de luchthaven te genieten. Elke keer als ik daar verblijf, voel ik me een echte wereldburger. En toen zagen we mensen van alle rassen, religies en nationaliteiten. Mensen met verschillende kleding, gewoonten en tradities. Iedereen die zich ergens naartoe haast. Ik zal hier ergens vermelden dat ik tussen mijn eerste en tweede bezoek aan Thailand de eer had om, met dezelfde vriend van mijn eerste contact met Thailand, weer gebruik te maken van de diensten van Qatar Airways, en de reis was indrukwekkend. In 2 weken hebben we toen Hong Kong, Macau, Kuala Lumpur en Singapore aangedaan. Maar, terug naar het verhaal. Het was zover en we gingen aan boord van de transoceanische vlucht naar Bangkok. Het was de eerste keer in haar leven dat mijn vrouw zo ver zou vliegen en haar interesse was sterk gericht op dat feit en de emotie was overweldigend. We waren al aan boord van de Qataris en keken rond naar onze stoelen. We lazen en liepen achteruit. Maar...het blijkt dat we onze stoelen niet kunnen vinden en we zijn stomverbaasd. "Waar zijn onze stoelen? Waarom hebben we ze niet gezien?" zeiden we toen tegen onszelf, terwijl we in elkaars ogen keken. Ja, zou je zeggen, ze waren zo opgewonden over die twee dat ze ze gemist hadden, maar nee... ze waren weg. We belden een van de stewardessen en wachtten met ongebreidelde belangstelling op de uitkomst. Bleek dat er wel stoelen waren...maar dan op de tweede verdieping van het vliegtuig. Haha...we klommen een super spiraalvormige bar-achtige trap op en bevonden ons in een ruimte met ongeveer 100 stoelen, waarvoor een VIP-ruimte begon met stoelen en...een bar. Net daarvoor was een VIP-ruimte met bredere stoelen met internettoegang tijdens de vlucht. "Leuk! Waarom niet!" juichten we en we namen trots plaats. We genoten van de professionaliteit en de probleemloze vlucht en na ongeveer 7-8 uur waren we op Suvarnabhumi Airport in Bangkok. Er waren zoveel mensen op het vliegveld dat het leek alsof de halve wereld op dat moment was binnengestroomd. De hitte en vochtigheid kropen achter een paar open deuren naar binnen. We wachtten ongeveer een uur om onze papieren in orde te maken en gingen toen naar het Bayoke Sky Hotel.