Hmm, het verhaal is stil. Maar 's ochtends waren we erg tevreden en maakten we een plan voor de lange dag die ons te wachten stond. Of het de lange dag was, of de vele biertjes die we hadden gedronken, weten we niet meer. De hitte en de vochtigheid waren niet te evenaren. Het was maar goed dat we om de paar minuten stopten om te schuilen in de airconditioning, om nog een verfrisser te kopen. Het eerste wat we deden op deze mild zonnige dag was met de Tuck-Tuck rijden. De lokale driewielertaxi's, het symbool van Bangkok. Er werd flink onderhandeld over de prijs van het ritje, wat meer dan amusant en bijna net zo zinloos was. We hadden ons lesje geleerd en zeiden elke keer dat we wisten waar we heen gingen, en dat het heel dichtbij was. Dit bespaarde ons een hoop verkeerd gegooid geld, want de prijs was onderhandelbaar zonder duidelijk of zelfs maar enig idee van het aantal kilometers. De rit met de tuk-tuk vond we zo spannend dat we de extreem schone taxi's met airconditioning en lederen interieur negeerden. De tuk-tuk chauffeurs leken gepensioneerde Formule 1-racers te zijn en de verkeersregels bestonden niet voor hen. Ze reden op hoge snelheid, met lompe manoeuvres en een geweldige show voor ons en voorbijgangers. Later lazen we op internet dat er vaak ongelukken met hen gebeurden en dat die niet goed afliepen. Dat hield ons echter geen moment tegen. De aantrekkingskracht en adrenalinekick van de tuk-tuk werd door geen enkel ander vervoermiddel in Thailand geëvenaard.